Sprzedaż obrazów

Na wystawie oprócz zleceń artystów wyszukały się również drzeworyty, płaskorzeźby ludowe, podhalańskie, obrazy malowane na szkle itd. - było to szukanie nowych źródeł sztuki - prawdziwej, tworzonej autentycznie, prostej, syntetycznej, odmiennej od sztuki wysokiej. Formiści przenosili sztukę ludową w obszar sztuki wysokiej - stała się elementem ikonosfery współczesnej sztuki (zaczerpnięte z Kandinsky'ego). Ta demonstracja miała także charakter narodowy (nawiązanie do podejścia symbolicznego, Młodej Polski) - odwołanie się do źródeł polskiej sztuki, fascynacja pierwiastkami narodowymi, swojskością. Na wystawie pokazane zostały obrazy olejne będące naturalną kontynuacją sztuki z lat 1913-14, ale prócz tego pojawiła się propozycja nowej konwencji polskiej sztuki, opartej na ludowości. W sztuce ludowej interesowano się czystą, syntetyczną formą, prawdą, a nie ludową barwnością - dlatego również takie podejście poparli również artyści awangardowi z lat 20. - choćby odrzucali ludowość w sztuce wysokiej. Na wystawie wynalazły się też ulotki, wycinanki i tak dalej. Charakterystyczne były odwołania do różnych źródeł (od Słowackiego do sztuki współczesnej) - nacisk na szerokie zainteresowanie.